Ocena zmian wytrzymałości na ściskanie trzech grup elementów murowych w zależności od stopnia ich zawilgocenia

dr inż. Jarosław Szulc, Instytut Techniki Budowlanej

Wprowadzenie

Badania wpływu zawilgocenia elementów murowych na ich średnią wytrzymałość na ściskanie, przeprowadzone w Laboratorium ITB, stanowiły kontynuację analiz porównawczych trzech grup materiałowych. Wcześniejsze prace badawcze [1] dotyczyły zmian właściwości cieplno-wilgotnościowych murów wykonanych z pustaków ceramicznych, bloczków silikatowych i z betonu komórkowego.

Przedmiotem badań, których podstawowym celem była ocena wpływu wilgotności elementów na ich wytrzymałość (przy ściskaniu), były elementy murowe wybrane z trzech grup materiałowych (Rys. 1):

• ceramiczne (oznaczenie - C ),

• silikatowe (oznaczenie – S),

• autoklawizowany beton komórkowy (oznaczenie – ABK).

W celach porównawczych w każdej grupie materiałowej badaniom poddano elementy od dwóch wybranych Producentów.

Podstawowe dane dotyczące przedmiotowych elementów murowych (na podstawie informacji Producentów) przedstawiono w Tablicy 1. Zakres prac przewidywał

badania wytrzymałościowe elementów murowych w trzech stanach ich zawilgocenia:

• w stanie suchym (oznaczenie s),

• w stanie dostawy (oznaczenie d),

• w stanie pełnego nasycenia (oznaczenie w).

Metodyka i wyniki badań

Badania wytrzymałościowe elementów murowych przeprowadzono zgodnie z wymaganiami normy [2]. Wszystkie elementy murowe były wyprodukowane w 2016 roku i magazynowane w zbliżonych warunkach atmosferycznych. Część dostarczonych elementów została poddana badaniom wytrzymałościowym w Laboratorium ITB niezwłocznie po dostawie, pozostałe po wysuszeniu i pełnym nasyceniu.

Szczegółowe wyniki badań elementów murowych [3] zamieszczono w Tablicy 1 oraz w sposób graficzny na wykresach na Rys. 2., na których wskazano tendencje zmian właściwości wytrzymałościowych elementów murowych w zależności od grupy materiałowej i stopnia zawilgocenia elementów.

Podsumowanie

Na podstawie przeprowadzonych badań wytrzymałościowych elementów murowych w trzech grupach materiałowych, stwierdzono, że:

• średnie zawilgocenie elementów murowych wynosiło:

w stanie dostawy

- elementy ceramiczne: 0,5÷1,0%,

- elementy silikatowe: 3,0÷4,0%,

- elementy z betonu komórkowego: 31,0÷33,0%.

w stanie nasycenia

- elementy ceramiczne: 15,0÷17,0%,

- elementy silikatowe: 14,0÷15,0%,

- elementy z betonu komórkowego: 60,0÷66,0%.

Powyższe wartości wskazują ilościowo podatność na zawilgocenie elementów murowych, szczególnie w grupie autoklawizowanego betonu komórkowego ABK.

• zmiana wytrzymałości na ściskanie elementów murowych dostarczonych z hurtowni w odniesieniu do elementów wysuszonych wynosiła:

- elementy ceramiczne: wzrost +1% /C-1/ oraz +5% /C-2/,

- elementy silikatowe: spadek -36% / S-1/ oraz -27% / S-2/,

- elementy z betonu komórkowego: spadek -23% /ABK-1/ oraz -32% /ABK-2/.

• zmiana wytrzymałości na ściskanie elementów murowych w pełnym nasyceniu w odniesieniu do elementów wysuszonych wynosiła:

- elementy ceramiczne: spadek -11% /C-1/ oraz - 6% /C-2/,

- elementy silikatowe: spadek -51% / S-1/ oraz - 42% / S-2/,

- elementy z betonu komórkowego: spadek -33% /ABK-1/ oraz - 40% /ABK-2/.

• uzyskane wyniki badań wskazują wyraźny spadek średniej wytrzymałości na ściskanie elementów murowych, szczególnie w grupie elementów silikatowych S oraz z betonu komórkowego ABK . Sytuacja taka może stanowić istotne zagrożenie dla nośności konstrukcji murowych [4], szczególnie w przypadku, jeśli wartości deklarowane przez Producentów są zbliżone do wartości uzyskanych podczas badań kontrolnych w laboratorium (tj. średnich wytrzymałości na ściskanie elementów w stanie suchym). W sytuacjach, kiedy prawdopodobne jest dalsze zawilgocenie elementów np. ABK (np. w fazie prowadzenia robót murowych) zagrożenie takie może znacznie się jeszcze powiększać.

Zobacz w PDF