Ogród przydomowy

Generalną zasada jest, że przed przystąpieniem do pracy projektant ogrodu powinien zapoznać się z wymaganiami i oczekiwaniami osób zamawiających projekt, poznać ich styl życia, upodobania dotyczące roślin, dokładnie określić funkcję, jaką ma pełnić ogród. Niezbędne jest też rozpoznanie warunków glebowych, ukształtowania terenu i budynku, wokół którego ma powstać ogród.

Charakter budynku, jego kształt, materiały, jakie wykorzystano na elewacji w dużej mierze decydują o wyglądzie przyszłego ogrodu. Ważne jest, aby trwałe elementy architektury ogrodu (nawierzchnie utwardzone, ścieżki, murki oporowe, pergole, trejaże, altany, ogrodzenia) były koncepcyjnie spójne z bryłą budynku. Osiągnąć to można stosując do ich budowy podobne i pasujące do siebie materiały. Na samym końcu przystępuje się do stworzenia kompozycji roślinnej  kompozycji, która będzie wypełniała przestrzeń ogrodu i w efekcie decydowała o charakterze ogrodu.

Klinkier w ogrodzeniu i na elewacji

Prezentowany ogród powstał wokół piętrowego domu, którego elewację tworzy żółty tynk połączony z cegłą klinkierową. Dom jest usytuowany na działce w ten sposób, że do zagospodarowania pozostała przestrzeń od frontu, z tyłu oraz wąskie pasy z dwóch boków domu. Front miał pełnić funkcję reprezentacyjną, natomiast część ogrodu położona z tyłu domu miała stać się miejscem wypoczynku. Tam też znajduje się taras, będący podstawowym miejscem wypoczynku mieszkańców. Właścicielom zależało jednak na stworzeniu dodatkowego miejsca, nieco oddalonego od domu, gdzie można by było wypocząć bezpośrednio wśród zieleni. W ogrodzie miało się również znaleźć miejsce do zabawy dla dzieci w postaci piaskownicy. Boczne fragmenty ogrodu miały łączyć front z tyłem, a dodatkowo należało wydzielić z boku miejsce do parkowania samochodów. Działka o powierzchni ok. 800 m kw. jest otoczona ogrodzeniem wykonanym z cegły klinkierowej i elementów drewnianych. Ogrodzenie to było już gotowe przed czynnościami projektowymi ogrodu, więc wraz z domem w oczywisty sposób determinowało już na samym wstępie formę i kształt tworzonego ogrodu.

Zachować umiar

Cegłę klinkierową zastosowano zarówno na elewacji domu, jak i w ogrodzeniu, przez co stała się stała się elementem wiążącym, jednak jej zastosowanie przy budowie innych, nowych elementów ogrodu mogłoby już sprawić wrażenie pewnego przesytu. Wykorzystano za to inne materiały dobrze komponujące się z cegłą.

Do budowy nawierzchni użyto kostki granitowej w dwóch odcieniach, szarym i żółtym, płyt kamiennych oraz grysu. Naturalny charakter zastosowanych materiałów oraz ich szlachetność dobrze wpisały się w klimat wytworzony przez cegłę. Ścieżka wykonana z kostki granitowej otacza budynek i jest podstawowym ciągiem komunikacyjnym ogrodu. Aby urozmaicić jej formę, wpisano w nią żółto-szare okręgi.

Motyw ten został powtórzony w trzech miejscach ogrodu, przed wejściem do domu, z boku budynku oraz w tylnej części ogrodu. Okrąg znajdujący się z tyłu budynku stał się obok tarasu miejscem wypoczynku, natomiast ten usytuowany z boku ogrodu urozmaicił miejsce parkingowe.

 Ścieżki wykonane z płyt kamiennych i grysu pełnią głównie funkcję ozdobną. Ścieżka usypana z grysu złamała płaszczyznę trawnika, utworzyła miejsce, w którym można posadzić kwitnące byliny. Płyty kamienne połączyły „formalną” granitową ścieżkę z miejscem przeznaczonym na wypoczynek.

Zastosowane materiały dobrze ze sobą harmonizują, odpowiednie ich zestawienie oraz otoczenie prawidłowo dobranymi roślinami pozwala osiągnąć zamierzony efekt, czyli spójną kompozycję.

Zobacz w PDF