Projektowanie ogrodów to umiejętność przetwarzania pomysłu w określony plan, polegająca na dokładnym doborze poszczególnych elementów kompozycji. Jest to sztuka tworzenia rozwiązań w taki sposób, aby każda część składowa tworzyła harmonijną całość.
Ogród przydomowy
Projektowanie ogrodów to umiejętność przetwarzania pomysłu w określony plan, polegająca na dokładnym doborze poszczególnych elementów kompozycji. Jest to sztuka tworzenia rozwiązań w taki sposób, aby każda część składowa tworzyła harmonijną całość.
Projektowanie wymaga dokładnego zapoznania się z terenem przyszłego ogrodu i wyobrażenia sobie, w jaki sposób różne wprowadzone elementy będą oddziaływać na siebie oraz wpływały na przestrzeń i nastrój ogrodu. Bardzo ważne jest, aby ogród powstał z myślą o indywidualnych potrzebach i zamiłowaniach właścicieli. Oprócz tego, że ogród ma służyć mieszkańcom domu, wokół którego powstaje, ma do niego pasować oraz ma stać się przedłużeniem i rozwinięciem stylu, jaki panuje we wnętrzu domu.
Obiekt
Zaprezentowany ogród jest założeniem średniej wielkości – jego powierzchnia wynosi ok. 700 m kw, leży on w centrum miasta. Dom jest tak usytuowany na dział-ce, że do zagospodarowania pod ogród pozostała przestrzeń od frontu, z tyłu oraz wąski pas z boku domu. Front według wymagań właścicieli miał pełnić funkcję reprezentacyjną, natomiast część ogrodu położona z ty-łu domu miała stać się miejscem wypoczynku. Chodziło o wygospodarowanie miejsca na taras przy wyjściu, na którym można spożywać posiłki, opalać się; miało to też być miejsce znajdujące się w pewnym oddaleniu od domu, gdzie można by było „poprzebywać” wśród zieleni. W ogrodzie miało się znaleźć również miejsce do zabawy dla dzieci w postaci piaskownicy. Trawnik miał mieć możliwie dużą powierzchnię, na której będą bawić się dzieci.
Oprócz wymagań dotyczących funkcjonalności ogrodu właściciele kładli nacisk na stworzenie atrakcyjnego widoku z głównego pomieszczenia domu, salonu, i okien, z których widoczny był nietypowy fragment ogrodu. Chodzi o zakątek wydzielony z dwóch stron przez ściany domu, a z trzeciej strony przez wysoki mur sąsiedniej posesji. Powstały zaułek został całko-wicie zacieniony, dodatkowo w tym miejscu znajdo-wał się zbiornik melioracyjny, przez co sadzenie roślin stało się niemożliwe.
Ogród wpisać w kontekst
Zadaniem projektanta było spełnienie wymagań właścicieli przy jednoczesnym odniesieniu się do już istniejących elementów posesji. Najważniejszy punktem odniesienia był sam budynek: wysoki, dwupoziomowy, z elewacją z jasnobeżowym tynkiem połączonym z cegłą klinkierową. Równie ważne było ogrodzenie, od frontu wykonane z drewnianych elementów osadzonych pomiędzy słupkami z cegły klinkierowej. Z tyłu natomiast ogrodzenie wykonano z be-tonowych elementów wysokości ok. 2 metrów, które skutecznie ograniczają wgląd osób postronnych do wypoczynkowej, prywatnej części ogrodu. Na dział-ce w pobliżu domu rosły już wysokie kilkuletnie brzozy oraz bluszcz, przewieszający się przez ogrodzenie z sąsiedniej posesji.
Kolory
Przy tworzeniu projektu należało uwzględnić rodzaj materiałów, z których powstała elewacja budynku i ogrodzenie. W obu tych obiektach występuje cegła klinkierowa, która stała się więc elementem wiążącym. Jednak zastosowanie jej przy budowie innych, nowych elementów ogrodu mogłoby sprawić wrażenie przesytu i nadmiaru – a tego chciałam uniknąć. Zaproponowałam więc zastosowanie innych materiałów dobrze się z nią komponujących. Nawiązując kolorystycznie, brązową cegłę zestawiono z beżami płytek na tarasie oraz z jasnobrązowymi płytami kamiennymi, z których wykona-no mały skalniak okalający taras i nawierzchnię utwardzoną wśród roślin – miejsce wypoczynku pod drzewem. Ciemnobrązowymi elementami są stopnie wykonane z podkładów kolejowych i drewniane konstrukcje pod pnącza, mające dodatkowo zakryć betonowe ogrodzenie. W tym samym celu zastosowano maty wiklino-we, których kolor – jasny brąz – również nawiązał kolory-stycznie do cegły klinkierowej. Innym zabiegiem pozwalającym osiągnąć efekt złamania jednorodności kolory-stycznej było zestawienie cegły klinkierowej z materiałami o innej barwie. Wykorzystano ten efekt we wspomnianym wcześniej zacienionym zakątku, wydzielonym z dwóch stron przez ściany domu, wykonane z cegły klinkierowej i trzecią ścianę, czyli mur zasłonięty mata-mi wiklinowymi. W tym celu posłużono się białym i grafitowym grysem – wysypano nim wydzielone przez pod-kłady kolejowe i przezroczystą taśmę pola. Stworzona nawierzchnia stała się ciekawym akcentem w ogrodzie, dodatkowym miejscem zabaw dla dzieci, nietypowym obrazem widzianym z okien mieszkania. Ścieżki w ogrodzie wykonano z szarej kostki granitowej, materiału, który dobrze prezentuje się w sąsiedztwie zastosowanych materiałów i dodatkowo uatrakcyjnia ogród nadając mu szlachetności
