Dom na skarpie

Przedstawiony obiekt został wyróżniony tytułem Vice Miss Klinkieru w konkursie „Wybory Miss Klinkieru” w kategorii „Domy jednorodzinne”.

Wybór rodzaju materiału używanego do wznoszenia domów historycznie związany był z lokalnymi możliwościami rzemieślników oraz z zapleczem materiałowym, czyli lokalnymi surowcami. Uzależniony był także od zamożności inwestorów, którzy brali pod uwagę nie tylko koszt wykonania, ale i bezproblemową eksploatację oraz prestiż. Stąd ciekawsze przykłady architektury ceglanej to obiekty sakralne, pałace oraz budynki reprezentujące władzę: sądy, ratusze, więzienia itp. Dzisiaj w dobie uniwersalizmu i możliwości realizacji dowolnej idei dobór materiałów jest zapewne bar-dziej wyrazem poglądu inwestora na sposób bycia i odzwierciedleniem jego filozofii życiowej związanej w ja-kimś stopniu z możliwościami finansowymi niż dowodem na lokalne możliwości materiałowe.

Wyroby ceramiczne nie zawsze były modne i tanie, ale zawsze rozpoznawane jako ponadczasowe, wygodne i trwałe. Ceramika obok drewna i kamienia jest zaliczana do najstarszych materiałów, stąd też zapewne tak duży sentyment do tego surowca. Poza pierwiastkiem tradycji gwarantuje on także dotrzymanie wartości technicznych związanych z eksploatacją budynku, które można określić jako „właściwy klimat wnętrza”

Idea powstania

Idea budowy własnego domu inwestora była związana z fascynacją autorów projektu domem (nagrodzonym notabene w konkursie SARP ’84) zrealizowanym w końcu lat 70. ubiegłego wieku jako dom bliźniaczy (z podziałem na niezależny parter i piętro). Budynek został usytuowany „bokiem” do ulicy, dzięki czemu powstała kameralna uliczka prowadząca do wejść do mieszkań. Fascynacja ta zaowocowała kolejną realizacją, tym razem w Zielonej Górze. Ten właśnie projekt opisuje niniejszy artykuł.

Teren pod budowę

Działka, jaką dysponował inwestor była terenem bardzo rozrzeźbionym – była to bowiem skarpa o wysokości 7 metrów z wystawą południową. Obsadzona starymi drzewami zielonogórska Al. Słowackiego łączy wielo i jednorodzinną zabudowę o charakterze miejskim. Charakter otaczającej zabudowy, istniejąca skarpa, starodrzew oraz rozbudowany teren użytkowy pozwoliły na stworzenie obiektu o zróżnicowanym charakterze miejskim od ulicy i kameralnym od wnętrza. Wysoka skarpa umożliwiła segregację pionową i zrealizowanie w części przyziemia ulicy części funkcjonalnej, związanej z profesją inwestora oraz elementów pomocniczych na potrzeby mieszkania na wyższych kondygnacjach. Zachowano przy tym bezpośredni kontakt z terenem.

Wygląd obiektu

Parter domu znajduje się na wysokości ok. 2 m w stosunku do chodnika ulicy. Usytuowano tu garaż na dwa samo-chody, wejście główne z holem i klatką schodową, małą przychodnię lekarską z oddzielnym wejściem – stąd dwie bramy – oraz pomieszczenia gospodarcze z kotłownią. I piętro jest poziomem podstawowym dla części mieszkalnej. Znajduje się tutaj kuchnia z pokojem gospodarczym, jadalnia, pokój dzienny i gabinet, powiązane z tarasem i ogrodem oraz sypialnia rodziców z pomieszczeniami sanitarnymi. II piętro pokoje dla dwojga dzieci, pokoje gościnne oraz pomieszczenia sanitarne.

Ukształtowanie budynku w formie litery L (w rzucie) wpłynęło na skoncentrowanie się życia w części dziennej z wyłączeniem tarasu jako pokoju letniego. Sam taras może zostać zamknięty przeszkleniem, pod którym można stworzyć ogród zimowy.

Rozwiązanie klatki schodowej pozwala na wykorzystanie podestów i zaprojektowanego przeszklenia jako małego ogrodu zimowego z możliwością penetracji wzrokowej całej ulicy.

Budynek został bardzo starannie zrealizowany, choć włączenie skarpy do projektu wymuszało bardzo skomplikowane i trudne rozwiązania robót ziemnych. Aby uzyskać płaski teren przy części dziennej wykonano palisadową skarpę z nasadzeniami drzew i krzewów (rozwiązanie tej części zostało zaproponowane przez projektanta zieleni).

Dom i jego otoczenie

Inwestorzy nie ograniczyli się jedynie do samego budynku i nie pozostawili otoczenia przypadkowi. Dużo uwagi poświęcili także architekturze krajobrazu. Warto to podkreślić, ponieważ zachowanie takie nie jest jeszcze niestety standardem. Dbałość o małą architekturę, posadzki, ogród skomponowany kolorystycznie z różnorodnych roślin, iglaków, bylin, kwiatów i krzewów oraz nasadzonych drzew zaowocuje w przyszłości zintegrowaniem się mocnej bryły obiektu z istniejącym starodrzewem.

Budynek został zrealizowany konsekwentnie z materiałów ceramicznych, dachówki karpiówki i cegły klin-kierowej.

Cena obiektu nie została przez inwestorów ujawniona, jednak ich szacunkowe obliczenia pozwalają stwierdzić, że poziom był porównywalny z rozwiązaniem standardowym w zabudowie szeregowej. Z przekonaniem można za to stwierdzić, że efekt końcowy jest znakomity.