Przy tworzeniu prawie zawsze pozostaje się pod jakimś wpływem. Również i ja projektując ogrody daję się inspirować. Uważam bowiem, że szukanie natchnienia jest czymś naturalnym, a wręcz niezbędnym.
Cegła w ogrodzie
Przy tworzeniu prawie zawsze pozostaje się pod jakimś wpływem. Również i ja projektując ogrody daję się inspirować. Uważam bowiem, że szukanie natchnienia jest czymś naturalnym, a wręcz niezbędnym.
Inspiracji doszukiwałam się podczas spaceru po Arboretum Kórnickim, które należy do największych pod względem posiadanej liczby gatunków oraz odmian drzew i krzewów parków dendrologicznych w Europie Środkowej.
Historia powstania Arboretum sięga pierwszej poło-wy XIX wieku, a jego twórcą był ówczesny właściciel Kórnika, Tytus hrabia Działyński. Postać ta jest dobrze znana w historii Wielkopolski. Wspomnieć jedynie wypada, że zasłużył się on szczególnie swoją szeroką działalnością polityczną i kulturalną. Obecnie Arboretum jest obiektem o charakterze krajobrazowym, o dużych przestrzeniach naturalnych łąk i trawników, z szerokimi perspektywami i swobodnymi grupami drzew. Nie brakuje w nim również tak charakterystycznych w tego typu założeniach elementów wodnych, które występują tutaj w formie stawów, cieków wodnych i strumieni. Wszystkie te formy są harmonijnie, skomponowane w przemyślany sposób, dzięki czemu spacerując ma się wrażenie jedności całego układu kompozycyjnego. Odczucia te stanowią inspirację do tworzenia podobnych, spójnych układów ogrodowych, które towarzyszą mi podczas tworzenia moich ogrodów.
Mała architektura
Elementami, które jednak przykuły moją uwagę w Arboretum, są drobne formy architektoniczne: mostki, śluzy, zapory. Powstały one niedawno na skutek poczynionych inwestycji budowlano-rewaloryzacyjnych, a materiałem budowlanym, którego użyto, była cegła klin-kierowa. Zastosowanie jej utwierdziło nie tylko mnie, ale chyba również inne osoby odwiedzające park, że może ona być z dużym powodzeniem stosowana pod-czas realizacji ogrodów przydomowych.
Cegła klinkierowa posiada duże walory estetyczne, idealnie komponuje się z naturą, a dzięki temu, iż na rynku dostępna jest w obszernej gamie kolorystycznej, jest w stanie zaspokoić nieomal wszystkie wymagania klienta.
Śluzy i mostki usytuowane na jednej linii cieku wodnego w sposób naturalny wkomponowały się w istniejącą przestrzeń, podkreślają główne osie widokowe parku, jego perspektywę, a także gładko włączają się w układ dróg i ścieżek.
Fragmenty dróg przebiegające przez mostki zostały wykonane z kostki granitowej. Uzyskano przez to ciekawy efekt kontrastu kolorystycznego, uwypuklającego walory obydwu materiałów i ich szlachetność.
Efekt ten może zainspirować do tworzenia podobnych zestawień materiałów przy budowie np. nawierzchni w ogrodach przydomowych. Cegła bardzo dobrze współgra również z piaskowcem, grysami, jak i drewnem stosowanym w postaci np. podkładów kolejowych, może stanowić obrzeże drogi, ścieżki, pełnić funkcję krawężnika.
Ramy do wypełnienia
Drogi, ścieżki, murki oporowe, ogrodzenia, mostki, kwietniki itd. są bardzo istotnymi składnikami ogrodu, nadającymi mu określony, niepowtarzalny charakter. Mówiąc obrazowo, elementy te stanowią jego ramy wymagające wypełnienia. Zieleń staje się wtedy uzupełnieniem kompozycji ogrodu, który powinien być ciekawy przez cały rok, również zimą, gdy większość roślin nie jest atrakcyjna. Dostrzeżenie i umiejętne pod-kreślenie cech estetycznych materiałów budowlanych, możliwości ich zestawiania pozwoli stworzyć ciekawe formy architektoniczne, co z kolei uczyni ogród interesującym nawet zimą.
Elementy wykonane z cegły mogą dodatkowo stano-wić tło dla nasadzeń roślinnych. Mogą w ten sposób podkreślać np. kształt liści, barwę kwiatów czy pędów, pokrój krzewu czy drzewa.
Angielski gotyk
Obserwując cegłę w parku kórnickim warto również zwrócić uwagę na rodzaj prac, podczas których ją wykorzystano. Chodzi o prace rewaloryzacyjno-budowlane, które w otoczeniu historycznym wymagają specjalnego nadzoru konserwatora zabytków. Przy tego typu zabiegach bardzo ważne jest, aby został zachowany styl danego założenia, co determinuje wybór stosowanych materiałów budowlanych. W przypadku Arboretum Kórnickiego wybór cegły klinkierowej jako materiału do budowy opisanych elementów był niemal oczywisty. W sąsiedztwie parku istnieją już inne elementy wykonane z cegły, powstałe w XIX wieku. Z tego okresu pochodzi aktualna forma zamku, będąca wynikiem przebudowy wcześniej istniejącej siedziby według projektów znanego berlińskiego architekta Schinkl’a, mocno zmienionych przez samego Tytusa Działyńskiego. Nadano zamkowi modny wówczas styl angielskiego gotyku i w takiej formie zachował się on do naszych czasów. Charakterystyczne dla angielskiego gotyku jest m.in. wykorzystanie cegły. W Kórniku użyto jej w podmurówce oraz wybudowano z niej okrągłą wieżę z bogatym zwieńczeniem.
Bardzo ciekawie prezentuje się również pochodzący z tego samego okresu most łączący zamek z dziedzińcem oraz ogrodzenie wraz z bramą.
Klimat stworzony przez te elementy został przeniesiony do parku, nowe formy architektoniczne nie są przez to oderwanymi elementami, stanową całość z zabytkowa zabudową.
Cegła klinkierowa pozwala łączyć w ogrodach historię z teraźniejszością. W założeniach ogrodowych sprawdza się nie tylko jako materiał budowlany, ale także dzięki swym cechom poprawia walory estetyczne starych jak i nowych ogrodów.
mgr inż. Iwona Hładyszewska-Pawłowicz
Zdjęcia: Autorka
