Skontaktuj się z nami:

667 180 180 sklep@klinkierbud.pl

Dla klientów biznesowych:

Zamówienia hurtowe

0

Zawartość koszyka:

Razem: 0 PLN
20 listopada 2017
Co to jest klinkier, wszyscy z grubsza wiedzą: jest to produkt ceramiczny. Większość kojarzy go przede wszystkim z cegłami i płytkami elewacyjnymi.

Przedstawiamy zbiór informacji na temat czym jest płytka dekoracyjna klinkierowa z Italii.

Płytki klinkierowe z Italii

Co to jest klinkier, wszyscy z grubsza wiedzą: jest to produkt ceramiczny. Większość kojarzy go przede wszystkim z cegłami i płytkami elewacyjnymi. Mniej osób natomiast zdaje sobie sprawę, że można go stosować również do wykładania podłóg, dróg, placów, basenów.

Klinkier jest produktem ceramicznym uzyskiwanym przez plastyczne kształtowanie mieszaniny powstałej z różnego rodzaju czystych, wysokiej jakości glin. Cechą charakterystyczną klinkieru jest to, że wymaga on ekstremalnie wysokiej temperatury wypalania (ok. 1050-1150°C), potrzebnej do przejścia do początkowych stadiów szkliwienia.

Takie właściwości klinkieru jak: bardzo wysoka odporność na ściskanie i zużywanie, niezwykle niskie wchłanianie wody, a także odporność na mróz czynią z niego materiał odpowiedni do stosowania w różnych warunkach klimatycznych i roboczych.

Początki przemysłu ceramicznego W dawnych wiekach bruk na ulicach i placach miejskich świadczył o zamożności miasta. Był drogi, ale bardzo pożądany. W Europie Północnej można odnaleźć materiały ceramiczne o właściwościach odpowiadających klinkierowi, w postaci niezmienionej i trwałej w budowlach pochodzących z połowy XIX wieku. Pierwszy przykłady stosowania zaś ceramiki quasi-klinkierowej dostarczają wykopaliska prehistoryczne.

W Amsterdamie praktycznie wszystkie ulice i place są wybrukowane dużymi brązowymi cegłami z klinkieru o odcieniu rudawym i fioletowym. Sprawia to, że oglądane z pewnej odległości bardzo przypominają porfiry. W celu uzyskania takich efektów wizualnych do mieszanki klinkierowej dodaje się odpowiednie kruszywa. Poza nawierzchniami drogowymi w Amsterdamie cegły klinkierowe stosuje się także do pokrywania licznych schodów, łączących różne poziomy miasta. Klinkierem wykładane  są  również  groble  i nadbrzeża  w miasteczkach rybackich położonych na wybrzeżu Morza Północnego, narażone na ciągłe oddziaływanie fal morskich.

W ciągu lat użytkowania okładziny te sprawdziły się znakomicie, zarówno pod względami technicznymi, jak również estetycznymi. Szukając polskich przykładów dla zastosowania klinkieru drogowego wymienić można rynek w Zamościu.

 

A tak było we Włoszech

We  Włoszech  klinkier  zaczęto  szeroko  stosować  na początku XX wieku. Ta „klinkierowa prosperity” trwała aż do lat 30. Klinkier znalazł zastosowanie w takich miejscach, gdzie potrzebne są materiały o wielkiej odporności, wytrzymujące najgorsze z możliwych warunki środowiskowe, używano go do wykonywania nawierzchni drogowych, do wykładania zbiorników wodnych i budynków. Pierwszym  przykładem  zastosowania  we  Włoszech klinkieru  jest  zaprojektowany  w Mediolanie  przez Giovanni’ego Muzio pałac sztuki. Duży wkład w rozwój tradycji związanej z wykorzystywaniem klinkieru w budownictwie wnieśli również następujący architekci: Caccia Dominioni, Gio Ponti, Magistretti, Aloisio, Baciocchi, Gardella, Gabetti, Isola, Portoghesi i Piano.

 

Produkcja płytek – jeden ze sposobów

Poniższy opis jest wykorzystywany m.in. właśnie w fabryce firmy klinkier Sire. Klinkier jest produktem ceramicznym uzyskiwanym na drodze plastycznego formowania lub wytłaczania mieszaniny składającej się z różnego rodzaju czystych, wysokiej jakości glinek. Każdego miesiąca do fabryki przychodzi siedem lub osiem kolejowych transportów glinki. Glinka jest w fabryce poddawana procesom: suszenia, mieszania i rozdrabniania.

Do takiej glinianej mieszaniny dodawane są pewne ilości „szamotu” w postaci pokruszonego klinkieru i porcelany, a także – jeśli to konieczne – tlenki w celu osiągnięcia pożądanego koloru. Następnie do takiej mieszaniny dodawana jest woda. Ta faza produkcji nazywana jest mokrym etapem formowania i ma na celu uzyskanie gładkiej i elastycznej masy gotowej do ciągnienia i formowania.

 Wytłaczanie (ciągnienie) umożliwia wytworzenie na spodzie płytek zagłębień w kształcie jaskółczego ogona, dzięki którym płytki lepiej i pewniej trzymają się podłoża. Po wymieszaniu i rozdrobnieniu glinka przechowywana jest w ogromnych pojemnikach zwanych „silosami tonowymi”, gdzie uzyskuje ona właściwą, jednolitą pod względem wilgotności postać. W silosach składowana jest taka ilość materiału, która zapewnia ciągłość pracy pieca przez okres jednego tygodnia.

Glinka z silosów jest automatycznie dostarczana do wytłaczarek ślimakowych, w których wytłacza się zaplanowane formaty płytek. Całkowicie zautomatyzowana programowalna suszarka, wykorzystuje ciepło odzyskiwane z pieca po to, aby wyeliminować nadmiar wilgoci w wytwarzanych płytkach. Następnie płytki klinkierowe są przekazywane do magazynu pionowego składowania.

 W tego rodzaju magazynie – zastosowanym zresztą po raz pierwszy w fabryce płytek klinkierowych  składuje się zarówno płytki wysuszone (tzw. „surowe”), jak i płytki wypalone, pochodzące z pieców. Wypalanie to w produkcji klinkieru zasadnicza i bardzo delikatna operacja.

Przebiega ona w zasilanym gazem naturalnym piecu obrotowym o długości 120 m w temperaturze ok. 1100°C. Piec ten wyposażony jest w komputerowy system zarządzania, umożliwiający ustawianie odpowiednich krzywych wypalania i jest pierwszym pionowo ładowanym piecem używanych do produkcji klinkieru.

Usprawnienie metod wypełniania pieca i wprowadzenie logicznie przebiegającego procesu ogrzewania w systemie odzysku ciepła nie tylko poprawiło kontrolę jakości przebiegającego wypału, ale i pozytywnie wpłynęło na znaczną oszczędność energii i ochronę środowiska. Ten etap produkcji kończy się rozdzieleniem połączonych w pary płytek, które następnie są przekazywane do kolejnych etapów procesu technologicznego.

 

Testy

Po zakończeniu cyklu produkcyjnego rozpoczyna się proces testowania. W procesie technologicznym przeprowadza się m.in. automatyczną kontrolę płytek za pomocą testu naciskowego. Płytka poddawana jest naciskowi kółka obciążonego siłą 40 N i jeśli ulegnie zniszczeniu to oznacza to, że nie spełnia wymaganej normy wytrzymałości. Badana płytka poddawana jest dodatkowo określonym ręcznym testom wykonywanym przez wyspecjalizowany personel. Cykl wytwarzania kończy się na etapach automatycznego pakowania i przekazania produktu finalnego do magazynu. Mimo że cykl produkcyjny jest prawie że w pełni zautomatyzowany, to jednak udział ludzi jest niezbędny. Powszechnie znaną prawdą jest to, że wykonanie na odpowiednim poziomie jakości i doskonałości pewnych „części specjalnych”, którymi są np. pojedyncze części gzymsu narożnego lub specjalne kształtki wykorzystywane w basenie pływackim, wymaga trudnego do zastąpienia wkładu wykwalifikowanych pracowników. Firma Sire od wielu lat posiada własne, dobrze wyposażone centrum badawczo-rozwojowe. W jego laboratoriach wykonuje się testy surowców, sprawdza chemiczne i fizyczne właściwości produktów, a także opracowuje nowe wyroby.

Zobacz w PDF

© Comarch SA 2015. All rights reserved Powered by Comarch e-Sklep ®